Fim. 24/02 2005

Svei mér þá. Maður er veðurtepptur. Ég fór með rútunni í morgunn til Vejle en fór með honum heim aftur því allir strætóar voru hættir að ganga i Vejle og því erfitt að komast á skrifstofuna. Þannig að ég vinn bara heima í dag og nýti aðeins tækifærið til að updatera ykkur. Það eru ca. 8 manneskjur af 40 sem að eru mættir í vinnuna í dag. Þegar veðrið er svona hérna þá nenna danirnir þessu ekki og fara bara heim að kúra. Mér finnst það svo sem ágætt en mig minnir nú að það þurfi að vera mikið verra ef að íslendingar ættu að aflýsa öllu. En ég get varla dæmt um það því íslenska veðrið í mínum huga er að dofna út hægt og rólega. Sama með tungumálið. Ég er reyndar að reyna að halda íslenskunni við, með að tala við Timo á íslensku, líka til að æfa hann í henni þegar við komum til Íslands. Hann er nú orðinn helvíti góður í að skilja hana. Svo reynir hann að tala smá íslensku en það gengur aðeins erfiðara en þá er bara gaman að hlusta á hann.

Jæja, snjókallar og konur, ég ætla að hella í mig kaffi og reyna að vinna e-ð og henda smá brauði út fyrir greyjið fuglana. Litlu krílin finna varla fæði í þessu veðri.

Kvejða frá sendiboða veturkonungsins í Danmörku.

Mið. 23/02 2005

Jæja, komin timi til að blogga smá. Það er komin annar snjóstormur og traffikin er alveg lömuð. Við fengum meira að segja að fara fyrr heim úr vinnunni í dag út af þessu, svo að við myndum nú örugglega komast heim. En bara þeir sem að búa fyrir utan Vejle.

En hvað um það. Það hefur svo sem lítið drifið á mína daga. Hafði rólega helgi og var bara e-ð að stússast. Timo byrjaði svo í nýju vinnunni sinni á mánudaginn og líkar honum mjög vel og var hann látinn vinna lengur í dag þannig að hann er ábyggilega á leiðinni núna i brjálaða snjóstorminum.

Ég er svo sem alveg lömuð sjálf og veit ekkert um hvað ég ætti að skrifa. Hef það fínt, og vonandi hafið þið það fínt.

Cí ja sún.

Lau. 12/02 2005

Þá er kominn snjóSTORMUR eins og danirnir vilja meina að þetta sé. Ef að þetta væri á Íslandi þá væri þetta bara snjókoma. En allt er orðið þakið snjó og traffíkin hér dauð. Fólk á ekki að fara út að keyra í þessu færi takk. Timo er með áhyggjur yfir að strætó muni ekki ganga í kvöld því við erum að fara til vinafólks okkar í mat en ég dey úr hlátri ef að strætó hættir að keyra út af smá snjó hérna.

Ég voðaði mér þó út í snjóSTORMINN í dag til að endurnýja hárið á mér. Alveg kominn tími til þess. Orðin þó nokkuð stutthærðari og ljósara hár. En díses kræst, 1000 dkk fyrir þetta. Ég er nú nískari en andskotinn og hefði frekar viljað eyða þessum krónum í eitthvað annað en hárið á mér en samt þegar ég er komin með nýtt hár þá er maður svo glaður því það var svo agalega ljótt áður að maður borgar næstum því brosandi....næstum því. Ég veit að þetta er þó ekki ódýrara á íslandi en mér er sama, þetta er nógu dýrt.

Ég er byrjuð að stunda karate aftur, eftir 12 ára hlé. Ég hef alrei verið þekkt fyrir mína íþróttahæfileika en ég verð að gera eitthvað svo ég verði ekki alger aumingi og er ég búin að reyna nógu oft að byrja í aerobik og fæ alltaf hundleið á því eftir nokkrar vikur þannig að ég ákvað að prófa karate aftur og er það reyndar mjög gaman. Ég mun þó aldrei koma til þess aftur að keppa í karate en þá reynslu fékk ég fyrir 12 árum síðan, þegar þjálfarinn minn í Breiðablik talaði mig til að keppa svo að Breiðablik myndi hafa fleiri keppendur á mótinu. Hann talaði mig ekki til af því að ég var svo góð og að líkurnar voru miklar að ég myndi fá medalíu en það vissi ég nú alveg sjálf. En ég segji já og ákvað að slá til.

Karate skiptist i tvennt, kata og kumite. Kata er meir sýning í karate en kumite er þegar 2 eiga að slást á móti hvorum öðrum.

Ég keppi í kata og allt fínt þar en svo kemur að kumite. Ég var fyrst til að fara inn í "hringinn" og ég er nú lágvaxin og smábeinótt stend þarna í miðjum hringnum og bíð eftir andstæðingi mínum. Hún reynist svo vera rúmlega 180 cm á hæð og er töluvert breiðari en ég. Ég lít upp á hana og mér finnst hún vera risi og ekki leist mér á blikuna. Við hneigjum okkur fyrir hvorri annari eins og siður er i karate, og byrjum svo eitthvað að dansa þarna á gólfinu. Ég trítlast eitthvað þarna um gólfið eins og mús, skíthrædd við risann. Svo allt í einu heyrist bara búmm og ég flýg upp í loftið og lendi á útjarðri "hringsins", með andateppu og komin með tár í augun yfir að hún hafi barið mig. Dómarinn hljóp til mín og spyr hvort ég sé okey en ég kem ekki upp orði. Horfi bara á hann þarna í móðu út af tárum og reyni að sjúga inn í mig loft. Hann kallar um að ná í lækni og ég vildi ekkert vesen út af þessu svo að ég reyni að koma einhverjum hljóðum upp að það sé óþarfi og bið bara um að fá að fara inn í búningsklefa. Mér leið eins og fávita, og greyið risinn var alveg miður sín yfir þessu. Ég komst þó yfir þetta og eftir 10 mínútur var ég orðin fín en það þarf varla að flygja sögunni að ég keppti ekki aftur i kumite og að risinn vann þennan slag. Ég held að við vorum 6 sem kepptum í kumite í mínum aldursflokki og ég hafi verið í 6. sæti. Frábær árangur.

Annars hefur lítið gerst þessa viku. Bara haft það gott og vonandi hafið þið það gott þar sem að þið eruð.

Bæjo, RB

Lau. 05/02 2005

Hello. Þá er það komið á pláss (Nu er det kommet på plads). Segir maður svona á íslensku? Ég man það ekki einu sinni. En allavegna þá erum við búin að panta far heim þann 18. mars um kvöldið og förum aftur á páskadag 27. mars. Við förum bæði til Íslands og erum boðin í fermingu og skírn og svo vonandi verður snjór í bláfjöllum svo að við getum farið á skíði ef að einhver er svo næs að koma með okkur eða keyra okkur þangað

Eg vona allavegna að við náum að hitta sem flesta og hlakka ég voða mikið til.

Annars hefur verið margt að gerast hér síðastliðnu viku. Anja systir Timo eignaðist stelpu númer 2 á mánudaginn 31. janúar. Alger mús og heitir hún Anemone.

Timo fékk nýja vinnu hjá prenthúsi í Vejle, reyndar rétt hjá þar sem að ég er að vinna en því miður getum við ekki keyrt saman því að hann á að mæta klukkan 6 en ég klukkan 8. Og fær hann að halda bílnum því strætó er ekki byrjaður að ganga á þessum tíma. En hann sparar allavegna helming i keyrslu á hverjum degi. (Hann er búinn að vera að vinna í Kolding hingað til). Hann byrjar fyrst eftir 2 eða 3 vikur.

Svo varð ég svo heppin að verða veik aftur á fimmtudaginn, sama dæmið og síðast. Þetta var víst ekki farið nógu vel úr líkamanum mínum. Voða gaman.. Er að friskast smá en var með hita bæði fimmtudag og föstudag. Neitaði að taka mér veikindafrí úr vinnunni þannig að ég gleypti bara panodila allan daginn svo að ég gat haldið hitanum niðri. Ótrúlegt hvað þessar töflur geta gert. Timo kominn með áhyggjur af hvort ég sé að verða háð þessu. Ég get svo svarið það að ég á í vandræðum með að skrifa íslensku. Alveg glatað.

 Jamen, det var bare det.

Voandi hafiði það gott hvar sem að þið eruð í heiminum.

Bæjó, Ragna B