29/12 2005

Jæja, er nú ekki kominn tími til að skrifa smá hérna inn, svona eina síðustu færslu á árinu.

Það er allt orðið hvítt hérna í Danmörkinni og spá þeir meiri snjó í dag, þannig að það verður spennandi að sjá hvort ég komist heim til mín eftir vinnu. Já, ég þarf að vinna, en Timo er í fríi. Væri alveg til í það en nei.

Jólin voru annars voða næs. Vorum heima hjá okkur á aðfangadagskvöld. Timo lék jólasvein og Bertha trylltist, hún gelti og urraði að honum, þó svo að hún hafi séð hann klæða sig í búninginn. Það var ekkert smá fyndið, hún var samt skíthrædd við hann. Nikoline og Anemone gleyptu þetta bókstaflega, enda ekki nema 3ja og 1 ars gamlar.

Annan í jólum vorum við í fjölskyldunnar árlega julefrokost. Það var voða gaman og mikið etið og drukkið, en samt innan góðra marka.

Bertha var úti í garði í gær kvöldi og sá rakettu fara upp í loftið. Hún hljóp burt og ég kallaði hana inn. Hún kom inn og kíkti alltaf upp í loftið til að tjekka á þessu apparati. Það verður spennandi hvernig hún tekur þessu á gamlárskvöld en húsið okkar verður hundahús. Við fáum 6 mannfólk í heimsókn og 3 hunda. Þar á meðal einn bara 10 vikna..... Albert, svo er það Bella og svo Bertha. Bella verður uppdópuð þannig að hún verður róleg.

Annars gerist ekki mikið, þannig að ég segi bara

Gleðilegt jól og nýtt ár. Takk fyrir allt það gamla. Passið vel upp á ykkur og dýrin á gamlárskvöld.

Kveðja frá Danmörku,

Ragna, Timo og Bertha

11/12 2005

Jæja, tha kom dagurinn. Hann er buinn ad vera voda finn, eda bara oll helgin er buin ad vera frabær.

A fostudagskveldid for eg ad sja gomlu godin min, Duran Duran her i horsens. Thad var GEGGJAD, og eg kom vid gamla idolid mitt, Simon Le Bon. Eg var næstum thvi fremst og hann akvad ad skella ser i mannthrongina liggjandi og eg nadi ad stjuka hans sveitta brjostkassa og halda i hondina a honum. HOLD DA OP..... ef ad eg hefdi vitad thetta fyrir 20 arum sidan er eg safnadi duran duran plakotum sem ad eg  hengdi upp a veggina mina, ad eg myndi sja tha a tonleikum og meira ad segja koma vid Simon, tha hefdi eg alveg farid yfir um. Þetta var hreint nostalgi kvold því til að bæta á það þá fór ég med Hrafnhildi og Hannibal á tónleikana og þau fengu gesti frá Köben sem að komu með og þau voru öll gamlir Kópavogsbúar sem að maður man eftir síðan úr kópavogsskóla. Þannig að maður fékk mikið updeit á hvað fólk er að gera nú til dags. Mjög gaman.

Nú svo í gær var líka stór dagur fyrir mig. Ég var nefnilega í karateprófi og stóðst það svona með sóma. Komin með fjólublátt belti eða 5. kyu eins og að það heitir á karateísku. Mjög gaman. Svo um kveldið héldum við julefrokost í karateklúbbnum, fámennt en góðmennt. Það voru tvær stelpur með sem að eru i menntaskóla og mér leið eins og kellingu þegar ég var að tala við þær. Alveg gömul fannst mér. Mjög gaman. Var komin heim klukkan 4 í nótt og var sem betur fer frí fyrir timburmenn i dag, bara smá þreyta í gangi. Ég hélt ekki neitt en tengdafamilían sá til þess að ég myndi gera eitthvad svo að ég skellti i nokkrar vöfflur og svo fengu þau kaffi.

Timo var að sjálfsögðu voða sætur við mig og gaf mér rosalega fallegan hring, og gerði voða flottan morgunnmat.

Við erum búin að vera að passa páfagauk um helgina, Jako páfagauk. Stór, grár með rautt stél ef að þið vitið hvernig hann er. Hann flautar og flautar og segir Dav, jako. Giv pote og hva'så. Ég lá og fékk mér smá lúr í sófanum áðan og svo byrjar hann að flauta eins og vekjaraklukka, didididididd, didididididd, og með jöfnu millibili. Alveg eins og vekjaraklukka. Noh, þá varð maður víst að fara á fætur.

 Voða sætur en við eigum  ekki að stinga fingrinum inn i búrið hans.

Bertha er alveg undrandi yfir thessu apparati og situr bara og horfir á hann stjörf.  

Jæja, thad er verið ad ná í fuglinn. heyrumst

6/11 2005

Uff, hvad eg er sybbin en eg hef ekki tima til ad sofa. Eg tharf ad eta og fara ut med Berthu og svo hjola i karate og svo hjola aftur heim og tha fyrst get eg farid ad sofa..... ZZzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Eg sofnadi.zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz.....aftur..................

WEIKÍ, WEIKÍ. Alltaf ekkert ad fretta.

Forum i sumarhus um helgina a vesturstrond jotlands. Litla familian. Keyrslan var nu frekar leidinleg, serstaklega thar sem ad Bertha thurfti endilega ad æla 2svar i bilinn og svo thegar vid stoppudum i billund til ad taka bensin tha fekk hun ræpu.  Tho ekki i bilinn.... Svo vældi hun alla fyrstu nottina og var bara ekkert anægd ad vera ad heiman. Thegar vid loksins komum heim a sunnudeginum tha hljop hun inn i gard og gelti og gelti og hljop um eins og od. Hun var svo glod ad koma heim.

Eg helt ad hundum væri skitsama um svona. En nei.

A fostudaginn eru duran duran tonleikarnir...jibbi. loksins fæ eg ad sja æskugodin min spila live, eins gott ad their standi undir sinu.

Karateprof a laugardaginn og julefrokost um kveldid thar og svo slappa af med Timo a sunnudeginum og sja hrukkurnar og grau harin streyma fram.

jæja, allt ad sjoda upp ur, Bertha lika.